Set: Cépage Chenin blanc

Remontons ver, heel ver: in 845 schenkt Karel de Kale twee wijngaarden aan de abdij Saint-Maur de Glanfeuil in Anjou. Volgens de legende was dit al chenin, destijds plant d'Anjou genoemd — maar dat is niet formeel te bewijzen, omdat er voor die periode geen bewijzen zijn.

De eerste echt betrouwbare vermelding dateert van 1469: op 3 januari kocht Thomas Bohier land rond Chenonceau en plantte hij daar negen arpen aan wijnstokken die tegen hoge kosten uit Anjou, Orléans, Arbois en Beaune waren gekomen. De beroemde witte plant d'Anjou vond toen zijn favoriete grond in Touraine, waar hij zich zo goed ontwikkelde dat hij herhaaldelijk in de archieven van het kasteel wordt vermeld. Zijn huidige naam zou afkomstig zijn van de Mont Chenin of van de abdij van Montchenin, die zou hebben bijgedragen aan zijn verspreiding in de Loirevallei.

De druif heeft veel te danken aan de monniken en lokale heren, die vanaf de 16e eeuw zijn reputatie vormgaven met witte wijnen die bekendstonden om hun langdurige houdbaarheid en finesse.

Maar wat chenin zo fascinerend maakt, is zijn vermogen om volledig van karakter te veranderen afhankelijk van de bodem waarin hij groeit. Op de leisteen van het Armoricaanse massief, die zich uitstrekt tot in Anjou noir en Savennières, wordt hij strak, sober en bijna zilt, met een scherpe mineraliteit die vaak meerdere jaren nodig heeft om zich te openen. Op de tuffeau van Saumur krijgt hij een zuivere citroenachtige en bloemige toets, die zelfs in de meest royale jaren fris blijft. In Vouvrillon, op dezelfde tuffeau maar onder een meer continentaal klimaat, wordt hij ronder en voller, met die beroemde honingzoete zachtheid die de reputatie van de demi-seco en zoete Vouvray-wijnen heeft gemaakt, die decennia kunnen rijpen. En in Jasnières, een piepkleine appellatie van slechts 65 hectare op klei-kalksteen met vuursteen, toont hij ongetwijfeld zijn meest radicale karakter: karaktervol, strak en in zijn jeugd bijna sober, gedragen door een rookachtige mineraliteit die kenmerkend is voor vuursteen.

Eén enkele druif, vier gezichten in deze doos: het beste bewijs dat chenin zich nooit tevredenstelt met het maken van wijn, maar een bodem vertaalt.